Όταν κάποιος που αγαπάς δεν είναι πρόθυμος να αναζητήσει βοήθεια
Μπορεί να είναι ανησυχητικό να βλέπεις κάποιον που νοιάζεσαι να δυσκολεύεται, αλλά να μην είναι πρόθυμος να ζητήσει βοήθεια. Ίσως νιώθετε αβέβαιοι για το τι να πείτε, ανήμποροι να κάνετε τα πράγματα καλύτερα ή Ανήσυχοι για το τι μπορεί να συμβεί αν δεν λάβουν υποστήριξη. Αυτά τα συναισθήματα είναι κοινά. Πολλοί άνθρωποι βρίσκονται σε αυτή την κατάσταση κάποια στιγμή.
Δεν μπορείτε να αναγκάσετε κάποιον να ζητήσει βοήθεια, αλλά υπάρχουν ήπιοι τρόποι για να τους υποστηρίξετε και να φροντίσετε τον εαυτό σας ταυτόχρονα.
Γιατί κάποιος μπορεί να μην θέλει βοήθεια
Οι άνθρωποι αποφεύγουν να ζητήσουν βοήθεια για πολλούς λόγους. Αυτοί οι λόγοι συχνά βγάζουν νόημα από τη δική τους οπτική γωνία.
Μπορεί να είναι γιατί:
- δεν είναι σίγουροι πώς να εξηγήσουν τι αισθάνονται
- ανησυχούν μήπως τους κρίνουν
- φοβούνται μήπως θεωρηθούν Αδύναμοι
- νιώθουν ντροπιασμένοι να παραδεχτούν ότι κάτι δεν πάει καλά
- ανησυχούν για τον αντίκτυπο στην εργασία, τα οικονομικά ή την οικογένεια
- δεν είναι σίγουροι αν τα συμπτώματά τους είναι «αρκετά σοβαρά»
- ελπίζουν ότι τα πράγματα θα βελτιωθούν χωρίς υποστήριξη
- νιώθουν καταβεβλημένοι από την ιδέα να μιλήσουν γι' αυτό.
Η κατανόηση του δισταγμού τους μπορεί να σας βοηθήσει να ανταποκριθείτε με περισσότερη συμπόνια.
Ξεκινήστε με μια ήπια συζήτηση
Δεν χρειάζεται να τους πείσεις. Αντίθετα, επικεντρώσου στο να ξεκινήσεις μια ήρεμη και υποστηρικτική συζήτηση.
Μπορεί να ρωτήσετε:
- «Έχω παρατηρήσει ότι τα πράγματα φαίνονται δύσκολα για σένα».
- «Νοιάζομαι για σένα και ήθελα να δω πώς είσαι».
- «Είμαι εδώ αν θέλεις να μιλήσεις για οτιδήποτε».
Κράτα τον τόνο απαλό και ανοιχτό. Αυτό μειώνει το αίσθημα της πίεσης.
Άκου χωρίς να προσπαθείς να διορθώσεις τα πράγματα αμέσως
Όταν κάποιος νιώθει ότι τον ακούν, είναι πιο πιθανό να εξετάσει το ενδεχόμενο υποστήριξης αργότερα.
Προσπαθήστε να:
- αφήστε τους να μιλήσουν με τον δικό τους ρυθμό
- ακούςτε χωρίς να διακόπτεις
- αποφεύγετε να περνάτε κατευθείαν σε λύσεις
- αναγνωρίζετετα συναισθήματά τους.
Μια απλή φράση, «Αυτό ακούγεται πολύ δύσκολο», μπορεί να βοηθήσει κάποιον να νιώσει ότι τον καταλαβαίνουν.
Απόφευγε να διαφωνείς ή να πιέζεις
Η πίεση συχνά κάνει τους ανθρώπους να κλείνονται στον εαυτό τους ή να απομακρύνονται.
Αντί να προσπαθείς να τους πείσεις, μπορείς:
- να μοιραστείς τις ανησυχίες σου ήρεμα
- να χρησιμοποιείς προτάσεις που ξεκινούν με το «εγώ»
- Αποφύγετε τη γλώσσα που επιρρίπτει ευθύνες.
Για παράδειγμα:
- «Ανησυχώ γιατί δεν φαίνεσαι ο εαυτός σου.»
- «Νοιάζομαι για σένα και θέλω να νιώθεις ότι έχεις υποστήριξη.»
Αυτό διατηρεί τη συζήτηση εστιασμένη στη φροντίδα και όχι στην κριτική.
Προσφέρετε μικρές, διαχειρίσιμες επιλογές
Μερικοί άνθρωποι νιώθουν καταβεβλημένοι από την ιδέα της αναζήτησης επαγγελματικής υποστήριξης. Μπορείτε να προσφέρετε ευγενικά μικρότερα βήματα χωρίς να επιμένετε.
Θα μπορούσατε να προτείνετε:
- να μιλήσουν στον γενικό ιατρό τους
- Τηλεφωνική υπηρεσία ψυχικής υγείας του Medicare (ανοίγει σε νέα καρτέλα) (Medicare Mental Health)
- επισκεφθείτε ένα Κέντρο Ψυχικής Υγείας του Medicare (ανοίγει σε νέα καρτέλα).
- δοκιμάζοντας ένα ψηφιακό πρόγραμμα για την ψυχική υγεία
- μιλώντας με κάποιον που ήδη εμπιστεύονται
- κάνοντας μια μικρή ενέργεια που φαίνεται εφικτή.
Τα μικρά βήματα φαίνονται λιγότερο εκφοβιστικά από τις μεγάλες δεσμεύσεις.
Ενημερώστε τους ότι είστε διαθέσιμοι
Βοηθά να τους υπενθυμίζετε ότι δεν χρειάζεται να περνούν τα πράγματα μόνοι τους.
Μπορεί να ρωτήσετε:
- «Δεν χρειάζεται να μιλήσεις τώρα, αλλά είμαι εδώ όταν είσαι έτοιμος/η.»
- «Αν αποφασίσεις ότι θέλεις βοήθεια, μπορώ να σε στηρίξω για να τη βρεις.»
Το να γνωρίζει κανείς ότι κάποιος είναι σταθερός και παρών μπορεί να μαλακώσει την αντίσταση με την πάροδο του χρόνου.
Φροντίστε και τον εαυτό σας
Η υποστήριξη κάποιου που δεν είναι έτοιμος να ζητήσει βοήθεια μπορεί να είναι συναισθηματικά εξαντλητική.
Ίσως χρειάζεστε:
- χρόνο για ξεκούραση
- κάποιον για να μιλήσετε
- χώρο για να διαχειριστείτε τα δικά σας συναισθήματα
- στιγμές αυτοφροντίδας
- άδεια να κάνετε ένα βήμα πίσω όταν χρειάζεται.
Το να φροντίζετε τον εαυτό σας δεν σημαίνει ότι τους εγκαταλείπετε. Σας βοηθά να παραμείνετε παρόντες με βιώσιμο τρόπο.
Μάθετε πότε πρέπει να αναζητήσετε επείγουσα βοήθεια
Αν το άτομο που φροντίζετε:
- μιλάει για αυτοτραυματισμό
- δεν είναι σε θέση να φροντίσει τις βασικές του ανάγκες
- παρουσιάζει ξαφνικές ή ακραίες αλλαγές στη συμπεριφορά του
- φαίνεται να μην είναι ασφαλές,
αναζητήστε άμεση υποστήριξη καλώντας το 000 ή πηγαίνοντας στο πλησιέστερο τμήμα έκτακτη ανάγκη. Μπορείτε επίσης να επικοινωνήσετε με τη Lifeline στο 13 11 14.
Δεν χρειάζεται να διαχειριστείτε μια κρίση μόνοι σας.
Θέλετε περισσότερη εξατομικευμένη καθοδήγηση;
Εξερευνήστε τα δωρεάν ψηφιακά προγράμματά μας, τα οποία βασίζονται σε μια αποδεδειγμένη προσέγγιση για να βοηθήσουν άτομα που βιώνουν χαμηλά επίπεδα άγχους, στρες ή γενικές ανησυχίες σχετικά με την ευεξία τους.
Μπορείτε να προχωρήσετε στα ψηφιακά προγράμματά μας που βασίζονται σε στοιχεία, είτε με την υποστήριξη ενός ειδικευμένου επαγγελματία ψυχικής υγείας (με καθοδήγηση επαγγελματία), είτε ανεξάρτητα (αυτοκαθοδηγούμενα).
Η υποστήριξη μπορεί να αναπτυχθεί αργά
Οι άνθρωποι συχνά στρέφονται προς τη βοήθεια σταδιακά. Μια ήρεμη συζήτηση, μια στιγμή ειλικρίνειας ή απλώς η γνώση ότι κάποιος νοιάζεται μπορεί να κάνει την αναζήτηση υποστήριξης να φαίνεται πιο εφικτή στο μέλλον.
Η υπομονή και η παρουσία σας μπορούν να κάνουν μια ουσιαστική διαφορά, ακόμα κι αν η αλλαγή απαιτεί χρόνο.